Katalog wystawy otwartej w Klasztorze oo. Dominikanów w Krakowie w 1977 roku przez kard. Karola Wojtyłę. On żył błogosławieństwami Ewangelii. - Jan Paweł II.

Błogosławiony Piotr Jerzy Frassati, 6.04.1901 – 4.07.1925

Błogosławiony Pier Giorgio Frassati.

Listy do przyjaciół.

Wydanie II. Przedmowa bp Grzegorz Ryś.

Luciana Frassati o bracie Pier Giorgio Frassatim w książce "Pier Giorgio Frassati. Człowiek ośmiu błogosławieństw.". Wydanie drugie z wstępem bp Grzegorza Rysia.

Dzieło to, jako biografia, ma wielką wartość, gdyż jego autor, Don Cojazzi, będąc nauczycielem i wychowawcą Frassati'ego miał sposobność poznać całą głębię jego duszy. Przytem Cz. Autor w pracy swojej posługuje się skrzętnie zebranemi świadectwami osób najbardziej zbliżonych w życiu do świątobliwego młodzieńca, - jak np.: jego koledzy z uczelni i ze stowarzyszeń do których należał, służba, itp. (z wstępu tłumacza).

Błogosławiony Piotr Jerzy Frassati nie od razu był "święty". Jego trudną wspinaczkę po drodze świętości znakomicie przedstawia Teresa Jankowska nazywając ją drogą na Górę Karmel, bo jak mistycy posuwał się naprzód wytrwale i konsekwentnie. Bóg wspomagał swoją łaską jego wolę i wysiłki w dążeniu do dobra

Teresa Jankowska przytacza świadectwa o modlitwie Piotra Jerzego Frassatiego, a zwracając się do niego opisuje jak się modlił, przed Eucharystią, różańcem, na nocnej adoracji. Autorka podaje rozważania i modlitwy za wstawiennictwem błogosławionego Piotra Jerzego Frassatiego - różaniec, drogę krzyżową, litanię.

Błogosławiony Piotr Jerzy Frassati   6.04.1901 – 4.07.1925

tercjarz III Zakonu Dominikańskiego

Był człowiekiem ascezy i modlitwy, w której osiągnął wysoki stopień doskonałości. Jego duchowość kształtowały zwłaszcza Listy św. Pawła Apostoła oraz dzieła św. Augustyna, św. Katarzyny ze Sieny, nieustanna - także nocna - adoracja Najświętszego Sakramentu, nabożeństwo do Matki Bożej i Słowo Boże.

Pier Giorgio zmarł 4 lipca Roku Świętego 1925 po sześciu dniach ciężkiej choroby. Zaraził się chorobą Heinego-Medina od któregoś ze swoich podopiecznych. Umierał sam, jego rodzina dopiero na dzień przed śmiercią uświadomiła sobie, jaki jest jego stan. W dzień pogrzebu jego rodzice nagle zrozumieli, kim był ich syn - niezliczone tłumy przybywały na jego pogrzeb, żegnano go z płaczem i nieustanną modlitwą.

http://www.sluzew.tercjarze.dominikanie.pl/index.php?p=bl_Piotr_Jerzy_Frassati 

http://www.brewiarz.pl/czytelnia/swieci/07-04b.php3

Pier Giorgio Frassati 1901-1925 Wyniesiony na ołtarze przez Jana Pawła II w 1990 r. Był człowiekiem ascezy i modlitwy, a szczególnie miłosiernej pomocy biednym Turynu. Uosabiał radość Chrystusa. Umarł nagle, w wieku 24 lat, 4 lipca 1925 roku, krótko przed ukończeniem studiów, na skutek infekcji chorobą Heinego-Medina.

Modlitewnik. Bł. Piotr Jerzy Frassati - Redakcja ks. Krzysztof Nawrot

Luciana Frassati - Mój brat Pier Giorgio. Ostatnie dni 29 czerwca - 4 lipca 1925

"Mój brat umierał sześć dni: od poniedziałku 29 czerwca do soboty 4 lipca 1925 roku." - pisze Luciana Frassati - "Strony, które mu poświęcam, są jeszcze raz przeżytą i odtworzoną historią jego ostatnich dni."

 Błogosławiony Piotr Jerzy Frassati

6.04.1901 – 4.07.1925

Pier Giorgio zmarł 4 lipca Roku Świętego 1925 po sześciu dniach ciężkiej choroby. Zaraził się chorobą Heinego-Medina od któregoś ze swoich podopiecznych. Umierał sam, jego rodzina dopiero na dzień przed śmiercią uświadomiła sobie, jaki jest jego stan. W dzień pogrzebu jego rodzice nagle zrozumieli, kim był ich syn - niezliczone tłumy przybywały na jego pogrzeb, żegnano go z płaczem i nieustanną modlitwą.

"Mój brat umierał sześć dni: od poniedziałku 29 czerwca do soboty 4 lipca 1925 roku." - pisze Luciana Frassati - "Strony, które mu poświęcam, są jeszcze raz przeżytą i odtworzoną historią jego ostatnich dni."

 Błogosławiony Piotr Jerzy Frassati

6.04.1901 – 4.07.1925

Pier Giorgio zmarł 4 lipca Roku Świętego 1925 po sześciu dniach ciężkiej choroby. Zaraził się chorobą Heinego-Medina od któregoś ze swoich podopiecznych. Umierał sam, jego rodzina dopiero na dzień przed śmiercią uświadomiła sobie, jaki jest jego stan. W dzień pogrzebu jego rodzice nagle zrozumieli, kim był ich syn - niezliczone tłumy przybywały na jego pogrzeb, żegnano go z płaczem i nieustanną modlitwą.