"Mój brat umierał sześć dni: od poniedziałku 29 czerwca do soboty 4 lipca 1925 roku." - pisze Luciana Frassati - "Strony, które mu poświęcam, są jeszcze raz przeżytą i odtworzoną historią jego ostatnich dni."

 Błogosławiony Piotr Jerzy Frassati

6.04.1901 – 4.07.1925

Pier Giorgio zmarł 4 lipca Roku Świętego 1925 po sześciu dniach ciężkiej choroby. Zaraził się chorobą Heinego-Medina od któregoś ze swoich podopiecznych. Umierał sam, jego rodzina dopiero na dzień przed śmiercią uświadomiła sobie, jaki jest jego stan. W dzień pogrzebu jego rodzice nagle zrozumieli, kim był ich syn - niezliczone tłumy przybywały na jego pogrzeb, żegnano go z płaczem i nieustanną modlitwą.

"Mój brat umierał sześć dni: od poniedziałku 29 czerwca do soboty 4 lipca 1925 roku." - pisze Luciana Frassati - "Strony, które mu poświęcam, są jeszcze raz przeżytą i odtworzoną historią jego ostatnich dni."

 Błogosławiony Piotr Jerzy Frassati

6.04.1901 – 4.07.1925

Pier Giorgio zmarł 4 lipca Roku Świętego 1925 po sześciu dniach ciężkiej choroby. Zaraził się chorobą Heinego-Medina od któregoś ze swoich podopiecznych. Umierał sam, jego rodzina dopiero na dzień przed śmiercią uświadomiła sobie, jaki jest jego stan. W dzień pogrzebu jego rodzice nagle zrozumieli, kim był ich syn - niezliczone tłumy przybywały na jego pogrzeb, żegnano go z płaczem i nieustanną modlitwą.

Teresa Jankowska - Mądra panna z zapaloną lampą oczekująca pana święta Maria Goretti

Paul Murray OP o "świętej od ciemności".

Teresa Jankowska w książce "Małżeństwo drogą do świętości błogosławieni Zelia i Ludwik Martin" o świętych w małżeństwie rodzicach św. Teresy z Lisieux.

Błogosławiony Piotr Jerzy Frassati   6.04.1901 – 4.07.1925

tercjarz III Zakonu Dominikańskiego

Był człowiekiem ascezy i modlitwy, w której osiągnął wysoki stopień doskonałości. Jego duchowość kształtowały zwłaszcza Listy św. Pawła Apostoła oraz dzieła św. Augustyna, św. Katarzyny ze Sieny, nieustanna - także nocna - adoracja Najświętszego Sakramentu, nabożeństwo do Matki Bożej i Słowo Boże.

Pier Giorgio zmarł 4 lipca Roku Świętego 1925 po sześciu dniach ciężkiej choroby. Zaraził się chorobą Heinego-Medina od któregoś ze swoich podopiecznych. Umierał sam, jego rodzina dopiero na dzień przed śmiercią uświadomiła sobie, jaki jest jego stan. W dzień pogrzebu jego rodzice nagle zrozumieli, kim był ich syn - niezliczone tłumy przybywały na jego pogrzeb, żegnano go z płaczem i nieustanną modlitwą.

http://www.sluzew.tercjarze.dominikanie.pl/index.php?p=bl_Piotr_Jerzy_Frassati 

http://www.brewiarz.pl/czytelnia/swieci/07-04b.php3