Dziennik nawróconego

Jeśliby dusza nie istniała, to życie byłoby doprawdy bezsensowne.

Czas upływa przerażająco szybko. Znowu zniknął rok jeden. Co w nim zrobiłem?

Dla mnie człowieka bez Boga, Biblia jest głosem Bożym! Nachylam się nad jednym wersetem, czytam go i odczytuję niezliczoną ilość razy i dostaję zawrotu głowy, jakbym spoglądał w przepaść; ale jest to zawrót pozbawiony lęku. Wtedy przezywam chwile olbrzymiej radości.

17.12.1910 [przekroczenie progu] … niedługo ksiądz nadszedł i zostałem z nim sam na sam. Obszernie opowiadałem mu o moim życiu, o moich pracach, poszukiwaniach, wątpliwościach i pragnieniach. Dziwna rzecz, jak łatwo, jak po prostu i szczerze mogłem mówić o najbardziej skrytych i zawiłych sprawach mojej duszy. Co za błogie uczucie móc patrzeć w jasne i spokojne oczy człowieka, który zna Boga! Za każdym razem gdy słyszę, wymawiam, lub tylko myślę imię „Bóg”, przebiega mnie dreszcz trwogi. Dusza moja drży z miłości i pragnę namiętnie zatopić się w tym, którego teraz nazywam Ojcze nasz, który jesteś w niebie.

…upodobnić się do Jezusa. Każdy chrześcijanin powinien być płonącą żagwią miłości, która oświeca i rozgrzewa wszystkich tych, którzy drżący i zalęknieni błądzą poprzez lodowate pola samotności.

Poza Kościołem człowiek szuka tylko siebie samego i podziwia tylko własną duszę i od Boga oddala się coraz bardziej. Prawdziwy chrześcijanin szuka Boga, nigdy siebie.

25.02.1911 Było to wczoraj ...